Marek Niena³towski
Krystyna Szyd³owiecka
![]() |
El¿bieta Szyd³owiecka (wpisaæ do przegl±darki) |
![]() |
Krystyna Szyd³owiecka. Rysunek na podstawie rze¼by z tumby B. Mannfeld |
![]() |
Zofia Szyd³owiecka spoczywa na p³ycie nagrobnej podobnie jak jej siostra Krystyna |
Pierwsz± ¿on± ksiêcia Jana by³a Krystyna Katarzyna (Kachna) Szyd³owiecka. Krystyna by³a córk± Krzystofa Szyd³owieckiego herbu Odrow±¿, kasztelana krakowskiego, kanclerza wielkiego koronnego i Zofii z Targowiska (Podobizna ojca z prawej. Widoczny herb rodowy Krystyny). Krystyna prze¿y³a 37 lat. Datê 1519 r. przyjmuje jako rok urodzenia. Istniej± ró¿nicê w pogl±dach na datê smierci. Krystyna zmar³a 16 czerwca 1555 r. a wed³ug napisu na pomniku nagrobnym tumbowym - 17 czerwca 1556 roku. S±dzi siê jednak, ¿e rze¼biarz "z rozpêdu" doda³ na tumbie po jednej kresce.
Pomys³ zwi±zku ma³¿eñskiego ksiêcia Jana z Krystyn± Szyd³owiecka zrodzi³ siê jeszcze za ¿ycia jej ojca Krzysztofa, Ostateczny kontrakt ma³¿eñski podpisano 2 stycznia 1536 r.
¦lub ksiêcia Jana z Krystyn± Szyd³owiecka odby³ siê 20 lutego 1536 r. per procurationem w Krakowie. Nie istnieje portret Krystyny. Prawdopodobnie jakie¶ podobieñstwo mo¿e byæ widoczne na podstawie portretu jej znacznie m³odszej siosty El¿biety (z prawej).
Jeszcze w 1536 r. zawarto uk³ad familijny dziel±cy fortunê zmar³ego Krzysztofa Szyd³owieckiego na trzy czê¶ci. Z tego po 1/3 czê¶ci na Opatowie i na Szyd³owcu otrzyma³a Krystyna. W 1547 r. ksi±¿ê Jan potrzebuj±c pieniêdzy za¿±da³ swoich nale¿no¶ci na Szyd³owcu. Otrzyma³ rekompensatê w wysoko¶ci 2000 z³otych. Z kolei ju¿ 26 lipca 1547 r. hetman Tarnowski odkupuje od ksiêcia czê¶æ na Opatowie. Tak zakoñczono sprawê podzia³u dóbr ojczystych. Kachna w tym roku te¿ odwiedza matkê w zamku æmielowskim. Tam choruje. Wraca do Ole¶nicy chora i zamieszkuje w zamku w Twardogórze.
Podzia³ dóbr macierzystych po zmar³ej jesieni± 1556 r. Zofii z Targowiska Szyd³owieckiej przeprowadzono aktem sporz±dzonym 1560 r. w jêzyku polskim. Dobra obejmuj±ce wsie Kowale, Zêbocin, ¯erkowice, Grêbocin, Myszów, Pleszów i dwór w Krakowie podzielono na trzy czê¶ci i jedn± z nich otrzyma³ ksi±¿ê Karol Krzysztof jako syn nie¿yj±cej ju¿ Krystyny Szyd³owieckiej.
Stefan G³ogowski autor genealogii Podiebradów s±dzi, ¿e znaczny posag i spadek otrzymywany za ¿onê Krystynê w gotówce, by³ finansow± podstaw± dokonanej za ksiêcia Jana renesansowej przebudowy zamku.
Kiedy Krystyna zmar³a ksi±¿ê Jan ufundowa³ w prezbiterium, przed g³ównym o³tarzem (nieco z prawej) ko¶cio³a zamkowego, nagrobek tumbowy z bia³ego piaskowca z le¿±cymi postaciami obojga ksiêstwa, Jana i Krystyny a prace nad nimi ukoñczy³ Jan Oslew z Wuerzburga w 1557 roku.
Na nagrobku umieszczono nastêpuj±ce epitafium Krystyny: SUB HOC MONUMENTO SEPULTA JACET ILLUSTRIS OMNIQUE LAUDE DIGNISS. PRINCEPS AC DOMINA D. CHRISTINA FILIA ILLUSTRIS ET INCOMPARABILIS HEROIS D: CHRISTOPHORI A. SCHIDLOWICZ CASTELANI CRACOVIEN. ETC. CONJUNX ILLUSTRISS. PRINCIPIS AC. D.D. JOANNIS DUCIS MUNSTERBERGEN IN SILESIA OLSENSIS COMITIS GLACEN: ETC. QUAE SINGULARI PIETATE AC VITAE SANCTIMONIA ET INTEGRITATE PRAEDITA, OMNIBUS, QUE VIRTUTIS ORNATISS EXISTES RELICTO VNICO FILIO CAROLO CHRISTOFORO OBIIT AN: D. MDLVI AET. SUAE: AN XXXVII DIE XVII JUNII.
T³umaczenie:
Pod tym pomnikiem spoczywa najja¶niejsza i wszelkiej chwa³y godna ksiê¿na i pani, Krystyna, córka znakomitego i niezrównanego bohatera, pana Krzysztofa Szyd³owieckiego, kasztelana krakowskiego itd., ma³¿onka najja¶niejszego ksiêcia i pana Jana, ksiêcia ziêbickiego, na ¦l±sku ole¶nickiego, hrabiego k³odzkiego itd. Która, obdarzona wyj±tkow± pobo¿no¶ci±, ¶wiêto¶ci± ¿ycia, nieskazitelno¶ci± i wszystkimi cnotami, pozostawiwszy jedynego syna Karola Krzysztofa, zmar³a roku Pañskiego 1556, w wieku 37 lat, dnia 17 czerwca.
Krystyna Szyd³owiecka zmar³a, jak siê s±dzi, 16 czerwca 1555 r. w Twardogórze, pochowana 13
lipca w krypcie ksi±¿êcej ko¶cio³a zamkowego w Ole¶nicy. Potem obok niej z³o¿ono
ksiêcia Jana.
Literatura
G³ogowski S. Genealogia Podiebradów. Gliwice 1997
Kieszkowski J. Kanclerz Krzysztof Szyd³owiecki. Poznan 1912
http://www.polska.pl/miasta/bolimow/dokumenty/article.htm?id=56402
Od autora • Lokacja miasta • Oleśnica piastowska • Oleśnica Podiebradów • Oleśnica Wirtembergów
Oleśnica za Welfów • Oleśnica po 1885 r. • Zamek oleśnicki • Kosciół zamkowy • Pomniki • Inne zabytki
Fortyfikacje • Herb Oleśnicy • Herby księstw • Drukarnie • Numizmaty • Książęce krypty
Kary - prêgierz i szubienica • Wojsko w Oleśnicy • Walki w 1945 roku • Renowacje zabytków
Biografie znanych osób • Zasłużeni dla Oleśnicy • Artyści oleśniccy • Autorzy • Rysowali Oleśnicę
Fotograficy • Wspomnienia osadników • Mapy • Co pod ziemią? • Landsmannschaft Oels
Wydawnictwa oleśnickie • Recenzje • Bibliografia • Linki • Zauwazyli nas • Interpelacje radnych
Alte Postkarten - widokówki • Fotografie miasta • Rysunki • Odeszli
CIEKAWOSTKI • ZWIEDZANIE MIASTA Z LAPTOPEM, TABLETEM ....
NOWOŚCI
Stosunki miêdzy wydan± za m±¿ na ¦l±sk Krystyn± a matk± jej i siostrami by³y serdeczne, nawet czu³e. Ksiê¿na Kiystyna pisuje do p. kasztelanowej, do siostry Hal¿uchny, przesy³a im podarki, wdziêcznem przez nie przyjmowane sercem), w zamian matka, s³ysz±c raz, ¿e Kachna - jak ksiê¿nê w domu zwano - poszukuje ró¿añca, szle jej w pacierze bursztynowe, jeszcze pana ojca - tyle, ile ich ma. Kiedy Krystyna powi³a syna, Karola Krzysztofa, pani Zofia posy³a zwierciad³o, równie¿ po ojcu nieboszczyku bowiem wszyscy nie mog± siê go wychwaliæ, a takby siê sam widzia³ w zwierciadle, ¿e bardzo cudny - przy tej za¶ sposobno¶ci do³±cza El¿bietka dla siostry miodu wazeczkê, a chocia¿ go niewiele, ale za to bia³y. To znowu w jesieni 1547 roku przesy³a Kachna siostrzenicy swej, Zofii Tarnowskiej (pó¼niejszej ksiê¿nej Ostrogskiej), piêkne dary, odwiedza nawet w lecie roku tego matkê w æmielowskim zamku, ale tam zapad³szy na zdrowiu - lekarstwa wzywa.