Marek Niena³towski
Krystyna Szyd³owiecka

El¿bieta Szyd³owiecka
(wpisaæ do przegl±darki)
Krystyna Szyd³owiecka. Rysunek
na podstawie rze¼by z tumby

B. Mannfeld
Zofia Szyd³owiecka spoczywa na p³ycie nagrobnej podobnie jak jej siostra Krystyna

Pierwsz± ¿on± ksiêcia Jana by³a Krystyna Katarzyna (Kachna) Szyd³owiecka. Krystyna by³a córk± Krzystofa Szyd³owieckiego herbu Odrow±¿, kasztelana krakowskiego, kanclerza wielkiego koronnego i Zofii z Targowiska (Podobizna ojca z prawej. Widoczny herb rodowy Krystyny). Krystyna prze¿y³a 37 lat. Datê 1519 r. przyjmuje jako rok urodzenia. Istniej± ró¿nicê w pogl±dach na datê smierci. Krystyna zmar³a 16 czerwca 1555 r. a wed³ug napisu na pomniku nagrobnym tumbowym - 17 czerwca 1556 roku. S±dzi siê jednak, ¿e rze¼biarz "z rozpêdu" doda³ na tumbie po jednej kresce.
Pomys³ zwi±zku ma³¿eñskiego ksiêcia Jana z Krystyn± Szyd³owiecka zrodzi³ siê jeszcze za ¿ycia jej ojca Krzysztofa, Ostateczny kontrakt ma³¿eñski podpisano 2 stycznia 1536 r.

¦lub ksiêcia Jana z Krystyn± Szyd³owiecka odby³ siê 20 lutego 1536 r. per procurationem w Krakowie. Nie istnieje portret Krystyny. Prawdopodobnie jakie¶ podobieñstwo mo¿e byæ widoczne na podstawie portretu jej znacznie m³odszej siosty El¿biety (z prawej).

Jeszcze w 1536 r. zawarto uk³ad familijny dziel±cy fortunê zmar³ego Krzysztofa Szyd³owieckiego na trzy czê¶ci. Z tego po 1/3 czê¶ci na Opatowie i na Szyd³owcu otrzyma³a Krystyna. W 1547 r. ksi±¿ê Jan potrzebuj±c pieniêdzy za¿±da³ swoich nale¿no¶ci na Szyd³owcu. Otrzyma³ rekompensatê w wysoko¶ci 2000 z³otych. Z kolei ju¿ 26 lipca 1547 r. hetman Tarnowski odkupuje od ksiêcia czê¶æ na Opatowie. Tak zakoñczono sprawê podzia³u dóbr ojczystych. Kachna w tym roku te¿ odwiedza matkê w zamku æmielowskim. Tam choruje. Wraca do Ole¶nicy chora i zamieszkuje w zamku w Twardogórze.

Podzia³ dóbr macierzystych po zmar³ej jesieni± 1556 r. Zofii z Targowiska Szyd³owieckiej przeprowadzono aktem sporz±dzonym 1560 r. w jêzyku polskim. Dobra obejmuj±ce wsie Kowale, Zêbocin, ¯erkowice, Grêbocin, Myszów, Pleszów i dwór w Krakowie podzielono na trzy czê¶ci i jedn± z nich otrzyma³ ksi±¿ê Karol Krzysztof jako syn nie¿yj±cej ju¿ Krystyny Szyd³owieckiej.

Stefan G³ogowski autor genealogii Podiebradów s±dzi, ¿e znaczny posag i spadek otrzymywany za ¿onê Krystynê w gotówce, by³ finansow± podstaw± dokonanej za ksiêcia Jana renesansowej przebudowy zamku.

Kiedy Krystyna zmar³a ksi±¿ê Jan ufundowa³ w prezbiterium, przed g³ównym o³tarzem (nieco z prawej) ko¶cio³a zamkowego, nagrobek tumbowy z bia³ego piaskowca z le¿±cymi postaciami obojga ksiêstwa, Jana i Krystyny a prace nad nimi ukoñczy³ Jan Oslew z Wuerzburga w 1557 roku.

Na nagrobku umieszczono nastêpuj±ce epitafium Krystyny: SUB HOC MONUMENTO SEPULTA JACET ILLUSTRIS OMNIQUE LAUDE DIGNISS. PRINCEPS AC DOMINA D. CHRISTINA FILIA ILLUSTRIS ET INCOMPARABILIS HEROIS D: CHRISTOPHORI A. SCHIDLOWICZ CASTELANI CRACOVIEN. ETC. CONJUNX ILLUSTRISS. PRINCIPIS AC. D.D. JOANNIS DUCIS MUNSTERBERGEN IN SILESIA OLSENSIS COMITIS GLACEN: ETC. QUAE SINGULARI PIETATE AC VITAE SANCTIMONIA ET INTEGRITATE PRAEDITA, OMNIBUS, QUE VIRTUTIS ORNATISS EXISTES RELICTO VNICO FILIO CAROLO CHRISTOFORO OBIIT AN: D. MDLVI AET. SUAE: AN XXXVII DIE XVII JUNII.

T³umaczenie:
Pod tym pomnikiem spoczywa najja¶niejsza i wszelkiej chwa³y godna ksiê¿na i pani, Krystyna, córka znakomitego i niezrównanego bohatera, pana Krzysztofa Szyd³owieckiego, kasztelana krakowskiego itd., ma³¿onka najja¶niejszego ksiêcia i pana Jana, ksiêcia ziêbickiego, na ¦l±sku ole¶nickiego, hrabiego k³odzkiego itd. Która, obdarzona wyj±tkow± pobo¿no¶ci±, ¶wiêto¶ci± ¿ycia, nieskazitelno¶ci± i wszystkimi cnotami, pozostawiwszy jedynego syna Karola Krzysztofa, zmar³a roku Pañskiego 1556, w wieku 37 lat, dnia 17 czerwca.


Krystyna Szyd³owiecka zmar³a, jak siê s±dzi, 16 czerwca 1555 r. w Twardogórze, pochowana 13 lipca w krypcie ksi±¿êcej ko¶cio³a zamkowego w Ole¶nicy. Potem obok niej z³o¿ono ksiêcia Jana.

 

Literatura
G³ogowski S. Genealogia Podiebradów. Gliwice 1997
Kieszkowski J. Kanclerz Krzysztof Szyd³owiecki. Poznan 1912


http://www.polska.pl/miasta/bolimow/dokumenty/article.htm?id=56402

 


Od autora Lokacja miasta Oleśnica piastowska Oleśnica Podiebradów Oleśnica Wirtembergów
Oleśnica za Welfów
Oleśnica po 1885 r. Zamek oleśnicki Kosciół zamkowy Pomniki Inne zabytki
Fortyfikacje Herb Oleśnicy Herby księstw Drukarnie Numizmaty Książęce krypty
Kary - prêgierz i szubienica Wojsko w Oleśnicy Walki w 1945 roku Renowacje zabytków
Biografie znanych osób Zasłużeni dla Oleśnicy Artyści oleśniccy Autorzy Rysowali Oleśnicę
Fotograficy Wspomnienia osadników Mapy Co pod ziemią? Landsmannschaft Oels
Wydawnictwa oleśnickie Recenzje Bibliografia LinkiZauwazyli nas Interpelacje radnych
Alte Postkarten - widokówki Fotografie miastaRysunki Odeszli
CIEKAWOSTKI ZWIEDZANIE MIASTA Z LAPTOPEM, TABLETEM ....
NOWOŚCI

Stosunki miêdzy wydan± za m±¿ na ¦l±sk Krystyn± a matk± jej i siostrami by³y serdeczne, nawet czu³e. Ksiê¿na Kiystyna pisuje do p. kasztelanowej, do siostry Hal¿uchny, przesy³a im podarki, wdziêcznem przez nie przyjmowane sercem), w zamian matka, s³ysz±c raz, ¿e Kachna - jak ksiê¿nê w domu zwano - poszukuje ró¿añca, szle jej w pacierze bursztynowe, jeszcze pana ojca - tyle, ile ich ma. Kiedy Krystyna powi³a syna, Karola Krzysztofa, pani Zofia posy³a zwierciad³o, równie¿ po ojcu nieboszczyku bowiem wszyscy nie mog± siê go wychwaliæ, a takby siê sam widzia³ w zwierciadle, ¿e bardzo cudny - przy tej za¶ sposobno¶ci do³±cza El¿bietka dla siostry miodu wazeczkê, a chocia¿ go niewiele, ale za to bia³y. To znowu w jesieni 1547 roku przesy³a Kachna siostrzenicy swej, Zofii Tarnowskiej (pó¼niejszej ksiê¿nej Ostrogskiej), piêkne dary, odwiedza nawet w lecie roku tego matkê w æmielowskim zamku, ale tam zapad³szy na zdrowiu - lekarstwa wzywa.