Wstęp
Uwaga: Niektóre medale są w różnych katalogach opisywane jako monety i odwrotnie. Kilka z podawanych niżej opisów w j. łacińskim i niemieckim zostało odczytanych z nieczytelnych napisów na medalach, dlatego mogą być w nich literówki. W pierwszych opisach medali podawałem imiona w tłumczeniu na j. polski. Ostatnio staram się podawać imiona w oryginalnym zapisie. Powoduje to jednak bałagan, gdyż w niektórych uniwersyteckich wydawnictwach podawane są imiona w tłumaczeniu.


Medale Podiebradów - książąt ziębicko-oleśnickich

Popiersie księżnej ziębickiej
i magrabiny brandenburskiej
z awersu medalu z 1524 r. - odrys
Popiersie księżnej ziębickiej
i magrabiny brandenburskiej
z medalu z 1525 r. śr.47 mm

Jadwiga córka Karola I - pierwsza postać z książęcego rodu Podiebradów umieszczona na medalu. Znajdowała się na rewersie medalu z brązu o śœr. 44 (47?) mm wybitego w Norymberdze (z okazji ślubu w Karniowie w 1524 r.) przez jej męża margrabiego brandenburskiego Jerzego Pobożnego. Podobno dla podniesienia rangi żony margrabiego wybito w 1525 r. medal tylko z jej popiersiem [16]. Istnieją współczesne kopie medalu wykonane w ołowiu.

Medal księcia Jana Podiebrada z ok. 1560 r. Wykonany przez Hansa Krona ze steatytu (kamień mydlany, odmiana talku), śœrednica 40,5 mm.
Awers: Popiersie księcia w lewo. Napis otokowy IOHANNES DEI GRA: DVX MONSTERBERGEN
Rewers: hanns kron [wg 2]

Medal księcia Karola II i jego pierwszej żony Katarzyny Berka z Dube z 1587, pośœwięcony objęciu przez Karola II pełni władzy w księstwie.
Srebro złocone, lany, śœrednica 29,5 mm, waga 11,4 z uszkiem.
Awers: Popiersie księcia w prawo. Napis: CAROLVS D.G.DVX MONST. 1587.
Rewers: Popiersie Katarzyny (zm. 1583 r.) w lewo. Napis: CATHERINA D.G. DVCISSA MONS. [wg 2].
Medal ten znajduje się w Muzeum Narodowym we Wrocławiu

Medal (4 1/2 dukata) z ok. 1591 r. Wybity z okazji œślubu Karola II
z Elżbietą Magdaleną Brzeską. Lany, Œśœrednica 30 mm, 15,7 g


Na rysunku lepiej widoczne napisy.
Dotyczy on zapewne innej odmiany medalu. Własność W. B. P. w Opolu


Około 1591 r. Srebro złocone, œśœrednica 31,9 mm.
Awers: Popiersie Karola II w prawo. Napis: CAROLVS. D. G.- DVX MONST.A TA [Mniejszymi literami XXXXVI ANO - wiek 46 lat]
Rewers: Popiersie Elżbiety Magdaleny w lewo. Napis: ELIS.MAGD.V.G.G.H.Z. - MVNS.G.H.Z.LIG.V. [mniejszymi literami] BRIG. [ElŻBIETA MAGDALENA Z BOŻEJ ŁASKI KSIĘŻNA - ZIĘBICKA URODZONA KSIĘŻNA LEGNICKA I BRZESKA
[wg 3]


Jak wyżej medal srebrny śr.30 mm, waga 9,6 g

 

Medal srebrny z ok. 1591 r. Wybity z okazji œślubu Karola II
z Elżbietą Magdaleną
. Lany. 26 X 31 mm. Srebro 7, 2 g. Z kolekcji J.G.

Wg P. Oszczanowskiego lane medale œślubne mogą być autorstwa Gerharda Hendrika, ale nie wykluczone, że Hansa starszego Riegera lub Matthesa Kauerhase.



Medal księcia Karola II z wizerunkiem Chrystusa. 1591 r. œśœrednica 30 mm.
Awers: Popiersie księcia w prawo. Napis: CAROLVS DG DVX MVNST ATA.
Rewers: popiersie Chrystusa w lewo, w drapowanej szacie i koronie cierniowej

 

Medal dwudukatowy Karola II z mennicy oleśnickiej z roku 1593. Awers: CAROL D G DVX MVNST ET OLS COM GLA. Rewers: + DOMINVS + FORTITVDO + MEA + 1593 A. Poœwięcony był urodzeniom synów Henryka Wacława i Karola Fryderyka. śr. 22 mm, waga 7 g


Medal Karola II z ok. 1612 r.
Awers: Popiersie księcia w prawo. Napis:CAROL. D: G.DVX.MVNS.ET.OLS.COM.GLA.
Rewers: Herb pięciopolowy z trzema klejnotami. Napis: S.C.M. CONS. ET. - SVPSIL.CAPIT.
Miedź,Ÿ owal 32 x 22

Medal Karola II z 1612 r. owal 39/32, srebro, Hans Rieger.
Awers: popiersie Karola II w prawo. Napis: CAROL. D. G. DVX. SIL. MUNS. ET.OLS. COM. GLA
Rewers: W tarczy zwieńczonej mitrą orzeł ziębicki z tarczą herbową Podiebradów. Napis: GOTT IST MEIN TROST ANNO 161Z [wg 2]

 


Złoty medalion Karola II z 1613 r. wykonany ze złotej monety

 


Książę Henryk Wacław Bierutowski. Medal 4-dukatowy z okazji objęcia księstwa bierutowskiego z 1618 r. 28,10 x 31,30 mm; waga 13,28 g.




Medal o wartości 1/3 talara z 1636 r., poświęcony Henrykowi Wacławowi i szczęściu, które go może spotkać z powodu błogosławionego stanu jego żony (w literaturze numizmatycznej błędnie zakwalifikowany jako pośmiertny). Medal autorstwa Hansa Riegera;
Av.: popiersie księcia1/3 w prawo. Napis otokowy w dwóch wersach:
//HEiNRIC WENCESL. DVX SIL. MONST. ST. OLSN.// VTRIVSQ. SIL. SVPREM. CAPIT.//
Rv.: alegoria Ducha św., pod nią ukoronowane serce i napis otokowy:
SVFFICIT. MIHI. GRATIA. TUA. DOMINE. 1636;Sygnatura medaliera HR
srebro, 10,2 g. średnica 33, 5 mm. Moneta (medal) w posiadaniu oleśnickiego kolekcjonera

Uwaga: W katalogu aukcyjnym ten medal był opisany jako poświęcony śmierci Henryka Wacława. Nie jest to prawda, gdyż daty się nie zgadzają. Historyk sztuki dr Piotr Oszczanowski tak interpretuje napis i symbolikę rewersu medalu "Inskrypcja głosi bowiem, że "Wystarcza mi Łaska Twoja Panie" i odnosić musi się do Błogosławionego przez Boga (reprezentowanego na rewersie medalu przez Ducha Świętego) i ukoronowanego (to symbolizuje korona) afektu miłosnego (to z kolei ilustruje serce). Ową nagrodą może być - bo to wszak przejaw szczególnej Bożej Łaski - narodzenie lub spodziewanie się potomka. I tylko tak i wyłącznie tak należy interpretować ten medal - jest on dowodem radości życia, a nie rozstania z nim." Więcej.

 


Henryk Wacław z żoną Anną Urszulą, wymiar 40/33 mm. 1637 r. Medal złoty pośœwięcony nadaniu Annie Urszuli godnośœci księżnej śŒwiętego Cesarstwa Rzymskiego na Bierutowie. Zobacz historyczna interpretacje medali Henryka Wacława.
Awers: Popiersie Henryka Wacława. Napis: HEIN.WENC.D.G.DVX.SI.MVU.O.ETB.SVP.SI.CAP.
Rewers: Popiersie księżnej. Napis: ANNA.VRSVLA.V.G.G H:ER.Z.BERN.V.H.Z.M.

Medal złoty, owalny, o wymiarze 38/29 mm wybity przez księcia Karola Fryderyka z 1645. Awers: popiersie księcia w prawo. Ryta inskrypcja tytularna: C.F.H.Z. - M. A[nn]o.1645 Rewers: tarcza zwieńczona mitrą, w tarczy orzeł ziębicki, na którym herb Podiebradów. Napis: GOTT IST MEIN TROST (maksyma Podiebradów) ANNO 1612 (data ta może pochodzić ze starego stempla).

Odrys umożliwia odczytanie inskrypcji. Własność W. B. P. w Opolu [15]

 

Dodano 9.07.2012 r.
Medal zapewne pośœwięcony œślubowi Karola Fryderyka i jego pierwszej żony Anny Zofii. Złoty, owalny 29x40. 1620 [15].
Własność W. B. P. w Opolu

Poniższy medal nie został wybity przez Podiebradów (zapewne przez rodziców księżnej), ale związany jest z księciem Karolem Fryderykiem

Anna Zofia księżniczka Sachsen-Altenburg - pierwsza żona Karola Fryderyka.
Napisy na medalu: Av: ANNA SOPHI:G.M.Z.BHZ Rv: EN DIEU MON ESPERANCE  EN TOUTE ADVERSITEZ 1618 (W Bogu moja nadzieja w każdej przeciwnoœści - tłum. Elżbieta Nienałtowska. Paryż). Wymiar medalu: 44 x 36 mm. Grubośœć od 1 do 3 mm. Waga: 15 g. Anna Zofia (ur. 3.02. 1598. Torgau. Córka Fryderyka Wilhelma I, księcia Sachsen-Altenburg i Anny Marii). Wyszła za mąż za Karola Fryderyka Podiebrada 24.11.1618 r. w Oleśœnicy. Zmarła 20.03.1641 w wieku 43 lat w Oleśœnicy.

Medale książąt wirtembersko-oleśnickich
Uwaga. Począwszy od 20 marca 2015 r. zacząłem uzupełniać opisy i skany niektórych medali z katalogu [17]

Książeta oleśœniccy, obok książąt brzeskich. byli głównymi krzewicielami i propagatorami sztuki medalierskiej na Dolnym Śląsku. Najbardziej znanym medalierem książąt wirtemberskich był Johann Neidhardt. Dzięki niemu w XVIII w., medale oleśnickie, oprócz brzeskich, wyróżniały się kunsztem artystycznym.

Medal na zamówienie księcia Sylwiusza Nimroda (1622-1664)

Książę Sylwiusz Nimrod wraz z księstwem uzyskał prawo bicia monet, ale przez cały okres panowania nie udało mu się uruchomić mennicy. Dlatego z okresu jego panowania znany jest tylko jeden numizmat - złoty medal 6-dukatowy, wykonany przez wrocławskiego medaliera Daniela Vogta. Medal należy do grupy klejnotów medalowych ("Gnadenpfennige"), którymi władcy obdarzali swoich zasłużonych poddanych (poprzedzały medale i ordery) [17].

Złoty klejnot medalowy wybity przez Sylwiusza Nimroda (z jego popiersiem) i przekazany oleśnickiemu bractwu kurkowemu z okazji uzyskaniu przez księcia tytułu króla kurkowego 9. 06. 1659 r. źródło skanu [17] .
Dodano 1.04.2015 r.



Rysunek klejnotu z katalogu Dewerdecka [15] dokładniej pokazujący napisy
Własność W. B. P. w Opolu (dodano 22.09.2012)

Medal owalny wymiar 38 x 31 mm, złoty, o wadze 6. dukatów, projektu wrocławskiego złotnika i medaliera Daniela Vogt. Może odlany we Wrocławiu.
Awers: Popiersiem Sylwiusza. Napis owalny Syl. D. G. Dux Wurt. &.Tecc. n(ec). n(on). in. Sil. Olsn. Com. Montb, D in Hid. Ste & Medz. W dolnej częsci inicjały medaliera DV
Rewers: Eberhard Brodaty, który dla hrabiów wirtemberskich uzyskał tytuł książęcy. Postać odpoczywającego oficera z włócznią w lewej ręce, trzymającego na kolanach żołnierza. Alegoria opiekuńczoœci Eberhada w stosunku do swoich poddanych. Nad nimi napis FIDELITE OBLIGE (Wiernośœć Zobowiązuje) (dodano 7.12.2009).

Medal wybity przez Sylwiusza Nimroda dla syna


Medal ćwierćtalarowy (7,2 g), śœr. 30 mm, wybity przez Sylviusa Nimroda dla swojego 11-letniego syna Sylwiusza Fryderyka,
który zdobył w 1662 r. tytuł króla kurkowego. Medal był bity we Wrocławiu.


Skan ułatwiający odczytanie napisów [1].
Własność W. B. P. w Opolu

(dodano 22.09.2012)

Awers: Typowa inskrypcja SYLVI: FRID: D: G: DVX: WIRT: TEC: I: S: OLS. (Sylwiusz Fryderyk z bożej łaski książę Wirtemberski, Tec i na Śląsku oleśnicki).
Rewers: Kontynuacja tytulatury: COM: MONTB: DOM; IN: HEYD: STERNB: METZ. (hrabia Mömpelgard, pan na Heideheim, Sternberk, Międzyborzu).
W czterech rzędach umieszczono znaną inskrypcję SI DEUS PRO NOBIS, QUIS CONTRA NOS (Bóg jest z nami, kto chce być przeciwko nam).
Dalej inskrypcja IST KÖNIG WORDEN 1662. 5. YUNY (Został królem 5 czerwca 1662 r.).
Tym samym stemplem także wybito medal złoty.

 

Medale na zamówienie księcia Sylwiusza Fryderyka (1651-1697)

Medale z okazji śœlubu Sylwiusza Fryderyka i Eleonory Charlotty von Mömpelgard 17 maja 1672 r.


Medal z 1672 roku. W otoku umieszczono tytulaturę księcia i księżnej, z tego duża cz궜ć sprowadzona do postaci inicjałów.
Awers: SYLV. FRID. D. G. DUX. WURTT. T. IN SIL. OLSN. COM. MONT. DYN. IN. H. ST. & MED (Sylwiusz Fryderyk z Bożej łaski książę Wirtembergii, Tec, na Śląsku Oleśnicy. hrabia Mömpelgrad, Pan Heidehheim, Sternberk i Międzyborza).
Rewers: ELEON. CHARL. D. G. DUC. WURT. T. & CHAST. I. SIL. OLSN. COM. M. & COLL. D. I. H. ST. F. & M. (Eleonora Charlotta z Bożej łaski księżna Wirtembergii, Teck i Chatillon, na Śląsku Oleśnicy, hrabina Mömpelgard i Colligny, Pani Heidenheim, Sternberk, Festenberg i Medzibor).
Na krawędzi medalu: QVOS VIRTUTIS FACIES . HOS . FACIERVM . QVOQ . VIRTUS . SOCIAT.
46 mm, 49.75 g. Medalier J.N. (dodano 10.12.2009).

Srebro, œśr. 45 mm, waga 38,15 g,

Awers: głowa księżnej na wprost, wokół napis ELEON. CHARL. D. G. DUC. WURT.T. & CAST. SIL. 0LSN. COM. M. & COLL. D. I. H. St. F. & M.
Rewers: zwierciadło wklęsłe na stole, promień słońca pada na postać kobiety na obrazie, powyżej napis: RECIPIT & REDDIT IGNEM. Pod stołem sygn.: IN.
Inskrypcja na krawędzi: ENTHEA HAC VIRTVT(is) • IDEA SYLVI(um) • FRIDR D• G • DUC• W• T• I S OLS • SOLARI VOL(uit) D(ivina) • PRONOEA • A • 1672 • 17 MAI (w literaturze genealogicznej podawana jest data 7 maja).

Medale z okazji 40 lecia urodzin Eleonory Charlotty.

Awers: Popiersie Sylwiusza Fryderyka i Eleonory Charlotty. Napis otokowy tytularny: SYL. FRIDD. G. DUX. W. T. IN SIL. OLS. C. M. D. I. H. ST. & M;
ELE.CHAR. D.G.D.W.T.& CH. A. I. S. 0. C. M. C. D. I. H. ST. F. & M.
Rewers: W cedrowej alei leży kamień w postaci prostopadłoœcianu, na którym stoi diament w postaci ostrosłupa.
Nad drzewami napis NESCIT LABI VIRTUS. 41.5 mm, 24.15 g. (dodano 10.12.2009)



Ciekawostka numizmatyczna z wygrawerowanym chronostychem na awersie oznaczającym datę 1717 r.
napis: eVer VVares LIebesbanD - breChe nIeMahLen
śr. 42 mm, 28 g. Ze zbioru Piotra Kalinowskiego

 

Średnica 40 mm, waga 28 g

Na awersie popiersia pary książęcej. Na rewersie herb małżeński.
W nim z lewej herb Chatillion, z prawej herb księstwa wirtembersko-oleśnickiego.
śr. 31 mm waga 9 gr. Medalier Johann Neidhardt

 


Medal wymaga rozpoznania. Może także dotyczy 40 lecia urodzin księżnej. Srebro 29,5 x 35,5 mm, 28 g

Medal z 1677 r. pośœwięcony 5-leciu panowania Eleonory Karoliny Mömpelgard.

Autor J. Neidhardt. 55 mmm, Na awersie i rewersie inicjały IN. 1677 rok.
Awers: napis tytularny otokowy: SYLVIUS FRIDERICUS:D:G:DUX: WURTTEMB: TEC: IN: SIL: OLS.
Rewers: ELENOROA: CAROLINA: DG. DUCISS. WURTTEMB. TEC. & OLS.
Na krawędzi medalu napis: + SI. DEUS. PRO. NOBIS, QUIS. CONTRA. NOS ANNO. CHRISTI . MDCLXXVII. CONIUGII QUINTO
Śr. 55.6 mm, waga: 66,19 g.; 75, 25 g.; 79.80 g

 

Medal srebrny z okazji 25-lecia urodzin księcia z 1676 r.

Awers: Popiersie Sylwiusza Fryderyka autorstwa J. Neidhardta (widoczne inicjały IN) 1676 r., popiersie księcia w zbroi i dużej peruce, z głową zwróconą na wprost. Napis w otoku SYLVIUS.FRIEDERICUS.G.D. DUX.WURTEMB.TEC.& IN. SILESIA. OLS. - Sylwiusz Fryderyk z bożej łaski książe Wirtembergii, Tec i na Śląsku Oels. Pod siodłem inicjały JN.

Rewers: Napis w otoku SI DEUS PRO NOBIS, QUIS CONTRA NOS (Bóg jest z nami, któż przeciw nam!), poniżej pod mitrą książęcą herb Wirtembergów niesiony przez anioły, napis na szarfie - Olsna in Silesia. W centrum weduta Oleœśnicy, niżej data 1676, Inicjały mincerza Samuela Pfahlera - SP.
Srebro, śœr. 47 mm, waga 34.40 gram. Rzadki przypadek - medal wykonany przez dwóch oleśnickich mincerzy Johanna Neidhardta i Samuela Pfahlera.
Dziękuję za konsultację Panu Janowi Węcławskiemu z Warszawskiego Centrum Numizmatycznego

 

.
Na powyższym medalu nastąpiła zmiana w przedstawieniu postaci księcia.

Medal z okazji 200 lecia uniwersytetu w Tubingen - 1677 r.

Książę polecił wybić medal dla przypomnienia dwustulecia założenia uniwersytetu w Tybindze przez swego przodka Eberharda Brodatego, który dla hrabiów wirtemberskich uzyskał także tytuł książęcy. Kształt - owal. Wykonano medal w złocie waga 8 dukatów. Równiez wybito medale w srebrze. Waga 15,53-16,32 g. Wymiary 38 x 32 mm + ucho.

Awers: popiersie księcia Sylwiusza Fryderyka w bogatej zbroi, przepasany antyczną szarfą (togą) i w dużej peruce. Napis w otoku SYLVI(US) FRID(ERICUS) D(EI) G(RATIA) DUX WURTEMB(ERGENSIS) TEC(CENSIS) IN SIL(ESIA) OLS(NENSIS. (Sylwiusz Fryderyk, z łaski Bożej księże wirtembergii, Tecku i na œŚląsku Oleœśnicy).
Pod spodem inicjały IN - Johanna Nieidhardta.
Revers: Pod promieniami słonecznymi ręka Boża (opatrznoœści) z obłoków podaje koronę książęcą. Niżej na poduszce berło otoczone gałązkami oliwnym. Napis w otoku w dwóch wierszach EBERHARDUS BARBATUS EX UTROQUE IMMORTALIS - DER HATT DIE HERZOGS WURDE BRACHT 1495. 21. JULI UND TUBINGEN BERUHMT GEMACHT 1477. 3. JULI. (Eberhard Brodaty podwójnie nieœmiertelny - 21 VII 1495 r. uzyskał tytuł książęcy, a 3 VII 1477 r. uczynił Tybingę sławną). Pod poduszką napis OLS, SILESIORUM. 1677

Medal z 1677 r. Dotyczący działalności księcia w Towarzystwie Owocodajnym



Medal srebrny z 1677 r. dotyczy członkowstwa księcia w towarzystwie Fruchtbringende Gesellschaft (dodano 9.11.2009).

Medal z 1677 r.



Medal na 5-lecie małżeństwa owalny z 1677 roku. 32 x 41 mm. waga 18 g. Awers wykonał JN, rewers SP.
Awers: SYLVI. FRID. D. G. DUX. WURTEMB. TEC. IN. SIL. OLS. (Sylwiusz Fryderyk książę Wirtembergii, Tec, na Śląsku Olesnicy)
Rewers: herb księtwa wirtembersko-oleśnickiego. Powyżej niego data 1677. Napis: DITESCO PIETATE ET IUSTITIA (W Pobożności i Sprawiedliwości)
Więcej


Medal wybity w 1686 r. na cześœć Georga II i dysputy mającej miejsce 100 lat wczeœniej w Mömpelgard [17]


Awers: SVB . AVSPIC(io) . FRIDER(ici) . MAGNAN(imi) . D(ucis) . W(irtembergiae) . HABIT(um) . EST . COLLOQV(ium) . MOMPELG(ardiae) . A(nno) . C(hristi) . 1586 .
Na polecenie Fryderyka wspaniałomyœlnego, księcia Wirtembergii, odbyło się kolokwium w Mömpelgardzie w 1586 r. (komputerowy tłumacz).
Pokazano popiersie księcia Fryederyka w zbroi, nad którym wyłania się z chmur ręka trzymająca gałązkę oliwną.
Rewers: GEORG(ius) . CONSTANS . D(ux) . W(irtembergiae) . T(ecciae) . C(omes) . M(ompelgardiae) . RENOVAV(it) . SECVLAR(em) . EIVS .
MEMOR(iam) . A(nno) . C(hristi) . 1686.
Georg wytrwały, książę Wirtembergii i Teck, hrabia Mömpelgard w roku 1686, przypomina o 100-letniej rocznicy
(wytrwały - bo przez 19 lat nie przyjął księstwa pod warunkiem złożenia przysięgi królowi Francji). Popiersie księcia Georga w pancerzu.
Nad nim wyłania się z chmur ręka z okiem Boga. Medalier Johann Neidhardt, srebro, bity (póŸźniej lany) śœr. 40 mm, waga ok. 25 g. [Więcej]

Medal z 1687 r. z postaciami Georga II i jego żony Anny von Coligny

Awers: GEORGIUS . MAGNANIMUS . D(ei) . G(ratia) . DUX . WURT(embergiae) . T(ecciae) - COM(es) . MOMP(elgardiae) . 1687
(Georg wspaniałomyśœlny, z bożej łaski książę Wirtembergii, Teck, hrabia Mömpelgard 1687)
Postać księcia i symbolika jak na medalu z 1686 r. Pod postacią księcia sygnatura medaliera I.N
Rewers: ANNA . D(ei) . G(ratia) . PRINC(ipissa) . WURT(embergiae) . T(ecciae) . NATA . Großmütige . CHAST(illonensis) . COM(itissa) . DE . COL(igny) . (Anna z Bożej łaski księzna Wirtembergii, Teck, księżniczka Chastilione, hrabina de Coligny).
Popiersie księżnej w naszyjniku z pereł. Nad głową ręka wyłaniająca się z chmur trzymająca wieniec.
Rant: IN . CORDE . AMOREM . IN . JERE . HONOREM . EXPRIM(it) . S(ylvius) . F(ridericus) . D(ux) . W(urtembergiae) . T(ecciae) . O(lsnae).
Napis ten przeczy brakowi zainteresowania Sylwiusza Fryderyka życiem księstwa i może wskazywać, że on był zleceniodawcą wybicia tego medalu. [Więcej]
Medalier Johann Neidhardt, srebro, bity, śœr. 40 mm, 25 g.
Źródło: Landesmuseum Württemberg Kunstkammer der Herzöge von Württemberg Münzkabinett Kunst- und Kulturgeschichtliche Sammlungen [MK 18728]

 

Złoty medal poœświęcony œślubowi księżniczki Elisabeth von Mömpelgard z księciem Fryderykiem Ferdynandem von Württemberg-Weiltingen
19 wrzeœnia 1689 r.



Awers: popiersia księcia w długiej peruce i księżniczki. Napis otokowy skrócony FRID : FERD : D : G : D : W : - ELISABET : D : G : D : W :
Rewers
: Krajobraz z dwoma palmami po obu stronach rzeki. Niżej sygnatura I . N (medalier Johann Neidhardt) Wyżej łacińska sentencja SIC PERENNAT AMOR (o trwaniu miłoœści?).
Rant: FELIX SIT CONIUGIUM INCEPTUM . D . 19 . SEPT . ST(ili) . N(ovi) . A(nn)0 . 1689 (szczęœliwe małżeństwo 19. wrzeœnia 1689 r. zacznie nowy styl?) [więcej]

Brakuje
Medal z 1686 roku, owalny, wykonany z ołowiu, wymiar 40,6 mm, 55,5 g. przedstawiający Elżbietę Marię Podiebrad. Autor JN.


Medale na zamówienie księcia Chrystiana Ulryka I (1652-1704)

W Muzeum Medalierstwa (gablota I) znajduje się medal Chrystiana Urlyka, srebro, dwustronny, bity, œr. 53,6 mm

Medale zaœślubinowe
Pierwszy œślub. 13.03.1672 r. z Anną Elizabeth córką Chrystiana II, księcia von Anhalt-Bernburg. Pierwsza małżonka zmarła 3.09.1680.


Medal z 1672 r., œśœrednica 32 mm, waga 17,6 g. Rewers: Altera Alit Protegit Alter



Medal z 13. czerwca 1672 r. z okazji wygrania przez księcia zawodów strzelania do kura.
Z katalogu G. Deverdecka [15] (dodano 22.09.2012).
Własność W. B. P. w Opolu



Na awersie popiersia pary książęcej.
Ślub 13.03.1672 r. z Anną Elzbietą, złoty, śr. 31 mm, waga 25 g.

Medal o jeszcze nieznanej intencji. Być może związany z podwójnym œślubem Sylwiusza Fryderyka i Chrystiana Ulryka w 1672 r.


Medal z 1672 r. œśœrednica 53,5mm, waga 50,91 g.
Na rewersie widoczny książe wspinajacy się na szczyt góry, jego mitra spadła lub leży złożona u podnóża.

 

Srebro, śœr. 34,5 mm, waga 17,51 g.
Awers: popiersia pary w prawo; wokół napis: CHRISTIAN. VLR. SIBYLLA.MARIA.1683.D.27.OCT.
Rewers: kapłanka i kapłan leją olej na ołtarz z płonących serc, poniżej sygn. I N;
Wokół napis: SIC MIHI IUCUNDIS ADOLESCUNT IGNIBus, ARAe.
Drugi śœlub 27 10. 1683 r. z Sybillą Marią córką Chrystiana I, księcia von Sachsen-Merseburg.
Druga małżonka zmarła 19.10. 1693 r.
W Muzeum Medalierstwa. Gablota I. Dobrze widoczne napisy

Trzeci œślub 7. 12. 1695 r. z Zofią Wilhelminą córką Ennona Ludwika, księcia wschodnio-fryzyjskiego. Trzecia żona zmarła 4.02. 1698 r.

Czwarty œślub 6.12.1700 r. z 38 letnią Zofią córką księcia Gustawa Adolfa, księcia von Mecklenburg-Gustrow. W 17001 r. z okazji przybycia żony do Księstwa wybił medal. Czwarta żona zmarła 7.06. 1738. Przeżyła męża o 34 lata.


Awers: popiersia Christiana Ulryka i jego żony.
Rewers: herb księtwa Wirtembersko-Oleśnickiego - niżej zarys Oleśœnicy od strony dawnej bramy wrocławskiej.
Z lewej bowiem pokazano zamek, potem pojawiają się: kościół zamkowy, ratusz, wieża ratuszowa itd.
Widoczne są trzy bramy miejskie z wieżami i mostami przez fosę.
Na pierwszym planie pokazano kośœciół œw. Anny z cmentarzem i cz궜cią przedmieśœcia.
Medal złoty, śr. 42 mm, waga 35 g (odpowiednik 10 dukatów). Medalier Johann Neidhardt

Narodziny dzieci.
Chrystian Ulryk miał piętnaśœciorgo dzieci. Najbardziej oczekiwani byli chłopcy, jako przedłużenie rodu i następcy na stolcu książęcym. Dlatego tylko z tej okazji wybijano medale. Dwaj pierwsi Chrystian Ulryk (imiona po ojcu) i Leopold Wiktor nie przeżyli roku. Dopiero trzeci syn żył dłużej i z tej okazji wybito medale oraz monety.

Chrystian Erdmann urodzony 24.07.1686. Żył tylko 4 lata. Zmarł 8.07.1689 r. Ojciec wybił na jego urodzenie złoty medal 4-dukatowy oraz Dukat (złotą monetę medalową).

Złoty medal o wadze 4 dukatów. ŚŒr. 34,5 mm, waga 13,5 g.
Awers: Ch. Erdmann leży w kolebce, widoczny jeden wąż rozrywany przez dziecko i drugi wspinający się na kolebkę. Mały książę został porównany do Herkulesa, który, będąc dzieckiem, zadusił w kolebce dwa węże nasłane przez Herę. Obok kołyski palma, na której herby Wirtembergów i Saksonów. Powyżej ręka wyłaniająca się z chmur i dodająca liśœć palmy. Wyżej napis Spes Expectata diu.
Rewers:Wyobrażenie słońca: Na nim napis wykonany po hebrajsku, niżej napis: Qui Dedit Deus. Jako promienie słońca napisy Protegat, Conserver, Augear.
Na krawędzi (rancie) napis: Christian Erdmann. Dux.W.T.O.B.Nat. Martisb. D.XXIV. Renatus XXVII. Juli S.V.M.DC.LXXXVI

Karol Fryderyk urodzony 17.02.1690 r.

Powiększony odrys z widocznymi zaznaczeniami i nazwami miast

Srebro. ŚŒr. 33.2 mm, waga 10.20 g. (dodano 10.11.2009)

Awers: Całe księstwo prezentuje się na nim jako krajobraz (awers - z prawej) z miastami (Trzebnica, Dobroszyce, Oleśœnica, Bierutów, Międzybórz, Twardogóra i Wołczyn). Nawet nie zapomniano o płynącej obok Bierutowa rzece Waide (Widawa). Ponad tym krajobrazem widzimy gwiazdę i obok czytamy: IL LUXIT = ona wyszła. W ten sposób symbolizowano nowo urodzonego księcia. Wielokrotnie skracany napis po łacinie brzmi: Serenissimo Principi & Domino Carolo Friderico, Duci Wurtembergensi Teccensi, Olsnensi, Bernstadiensi, Nato Martisburgi Ao. 1690. D. 17. Febr. Temu Księciu i Panowi Karolowi Frydrykowi, księciu Wirtembergii, Teck, Öls i Bernstadt urodzonemu w Merseburg anno 1690, dnia 17 lutego.
Rewers: kartusz zwieńczony mitrą książęcą, pod nią napis SOLATIO - na morzu płynie arka Noego.

Chrystian Ulryk (II) urodzony 27 01. 1691 r.


Awers: Przedstawiony pałacyk w Zbytowej i opadająca gwiazda. Napis otokowy skrócony S. Pr. & Dn, Christian. Url. D. W. T. O. B. Nato In Arce VIGUT. A 1691. D.27 Ja.
Napis rozwinięty: Serenissimo Principi & Domino Christiano Ulrico, Duci Wurtembergensi Teccensi, Olsnensi, Bernstadiensi, Nata In Castro Vilgut Ao. 1691. D. 27. Ian. Pod gwiazdą napis: Oritur Altera.
Rewers: Przedstawiony ogród z rosnącym drzewkiem, które podlewa ręka wyłaniąca się z niebios. napis: Dabit Deus Increnentum. (Dodano 10.12.2009 r.) Zobacz więcej

Uroczystośœci œślubne córek
ŒŚlub (wesele) pierwszej córki Chrystiana Ulryka I


ŒŚlub (wesele) Luizy Elżbiety, która 17.08.1688 r. wyszła za mąż za Filipa księcia von Sachsen-Merseburg.
20 sierpnia odbyło się wesele i z tej okazji wykonano pokaz strzelania ogni sztucznych na zamku w Bierutowie. Zobacz dalej
Śr. 50 mm
, waga 16 dukatów. Wybito również wesję srebrną. Medalier J. Nieidhard

 

ŒŚlub kolejnej córki - Zofii Angeliki 23 04.1699 r. z Fryderykiem Henrykiem, księciem von Sachzen-Zeitz.
wersja złota i srebrna. Śr. 43 mm, waga 24 g. Medalier J. Nieidhard

Medale okolicznośœciowe
Medal z okazji ukończenia studiów przez synów Chrystiana Ulryka. Wg autora strony medal poświęcony jest zgodzie synów Christiana Ulrika I na testament ojca

Awers: Popiersia Carla Friedricha i Chrystiana Ulryka. Napis otokowy D.G: CAROL : FRID et - CHRIST . ULR: DUC . WURT .
(Z bożej łaski Carol Friedrich i Christian Ulryk książęta Wirtemebrgii)
Rewers: Napis CONCORDIA - FRATRUM (Braterska zgoda). Pod spodem dwa putta trzymają herb księstwa wirtembersko-oleśnickiego.
Niżej dwie ręce w geście powitania lub raczej zgody. Pod nimi weduta Oleśnicy a jeszcze niżej dokończenie napisu z awersu T . I . S . OLS . B :
(Teck, na Śląsku Oleśnicki i Bierutowski).
Srebro, śr. 42 mm, waga 20 g, medalier Johann Neidhardt


Medal z zawodów strzeleckich w 1678 r. w Oleśœnicy, które wygrał Chrystian Ulryk

Medal złoty, śœr. 37 mm, waga ok. 20 gram, z okazji strzelania do kura w dniu 14 lipca 1678 r., które wygrał 26. letni książę Christian Ulryk.
Czyli wybił medal dla siebie. Medalier Johann Neidhardt [Skan z 17]. Dodano 29.03.2015 r.
Awers: Podobizna księcia ubranego w zbroję, przepasanego gronostajem. W lewej ręce trzyma buławę, prawą sięga po mitrę, która leży na stole razem z hełmem. Powyżej typowy napis tytularny CHRIST . VLR : - DUX . WURT : OLS & BERNSTAD . (Chrystian Ulryk książę Wirtembergii, oleśnicki i bierutowski. Poniżej przerywany - z lewej i prawej strony głowy napis /IST KÖNIG - WORDEN . / A . 1678 . / D . 14 IUL (Został królem 14 lipca 1678 r.).
Rewers: Pod promieniami słońca napis w dwóch rzędach VIRTUS NIL INEXPERTUM / OMITTIT. Poniżej z lewej herb księstwa wirtembersko-oleśnickiego. Pod nim na stole symbole nauki - cyrkiel, książka i globus. Z prawej symbole wojenne - armaty, kule, bębny, muszkiety, zbroja. flagi itp. Poniżej symbolu wici rośœlinnej sygnatura medaliera I.N [17]

 

Medal z okazji 40-lecia urodzin księżnej Zofii, żony Chrystiana Ulryka z 1702 r.


Zobacz opis medali związanych ze strzelania fajerwerków. Złoto. Śr. 52 mm, waga 63 g (18 dukatów). Największa i najcenniejszy medal Wirtembergów oleśnickich. Wybito również wersje srebrną. medalier J. Neidhardt

Medale pośœmierterne
Chrystian Ulryk polecił wybić medal i monety pośœmiertne tylko po pierwszej żonie Annie Elżbiecie zmarłej 3.11.1680 r.


Awers: CHRIST. VLR: D. G. DUX. W. T. O. B.
Rewers: ANNA ELISAB. DUCISSA.WURT.OLS.& BERNSTAD.
Na krawędzi napis: EXTINCTA SUPERSTES.
ŚŒr 14 mm, waga 3.37g. (dodano 10.12.2009)

Medal pośœmiertny księcia Chrystiana Ulryka I. Zmarł 5.04.1704 r.


Medale na zamówienie księżnej Anny Zofii i jej syna Karola (więcej)

Książę Juliusz Zygmunt nie zlecił wykonania żadnego medalu. Jego postać jest jedynie widoczna na pośœmiertnym talarze wybitym w 1684 r.


Księżna Anna Zofia (1677-1726). Medal wybity w 1684 r. z okazji objęcia regencji w księstwie Oleśnickim na Dobroszycach (Juliusburgu) po œmierci męża.
Napis skrótowy na awersie: D. G. Anna Zofia, Dux Würtembergensis Et Teccensis, In Silesia Olsnensis. Nata, Dux Megapolitans, Tutrix Et Gubernatrix.
Medalier J. Nieidhardt, śœr. 44,6 mm. Gablota I w Muzeum. Medalierstwa.


Medal wybity w 1700 r. z okazji złożenia hołdu przez stany księstwa bierutowskiego regentce księżnej Annie Zofii. ŒŚœrednica 34,5 mm.Medalier J. Nieidhard


Medal z ołowiu wybity w 1702 r. z okazji powrotu księcia Karola (1682-1745) z "Podróży kawalerskiej".
Na rewersie widok Bierutowa. Śr. 44,7 mm. Medalier J. Nieidhard

 

Medal wybity z okazji œślubu (20.12.1703) Karola z Wilhelminą Luizą, córką Bernarda I, ks. von Sachsen-Meiningen. Medalier J. Nieidhard

 

Medal z 1704 r. z okazji objęcia władzy księcia Karola w księstwie oleśnickim na Birutowie, co nastąpiło 10 marca 1704 r.

Medale na zamówienie księcia Karola Chrystiana Erdmanna i jego żony
Poniżej medal wybity w 1745 r. z okazji objęcia księstwa oleśnickiego przez Karola Chrystiana Erdmanna (napisy wymagają przetłumaczenia).

Na medalu wydanym z tej okazji pokazano, że akt homagialny stanów oleśnickich (na tarczy inicjał WO - wirtembersko-oleśnickie) odbył się 15 paŸdziernika 1744 r., a stanów bierutowskich (na tarczy inicjał WB - wirtembersko-bierutowskie) 8 lipca 1745 r. Œśœrednica medalu 32 mm, waga 10,38 g


Medal wybity z okazji œślubu córki ostatniego księcia wirtemberskiego z linii oleśnickiej - Fryderyki Zofii Charlotty Augusty (ur. 1751 r.) i Fryderyka Augusta, Welfa z linii brunszwicko-lüneburskiej (ur. 1740 r.). Napisano na nim: W górze - Fortes sic junguntur fortibus. Niżej - In memoriam diei festi celebrati 1768 d.6. Sept. IGH Johann Gottlieb Held z Wrocławia, Œśœrednica 43,5 mm; waga 28,5 g

 


Medal wybity na cześœć zmarłej 4 listopada 1789 r. córki - Fryderyki Zofii Charlotty Augusty - żony księcia brunszwicko-oleśnickiego Fryderyka Augusta,
œśœrednica 38 mm, waga 19,9 g

 

Medale z okazji złotych godów Carola Chrystiana Erdmanna autorstwa Antona Koeniga (wg informacji z Muzeum Medalierstwa).

Medal z okazji złotych godów Carola Chrystiana Erdmanna, księcia wirtembersko-oleśnickiego, 1791r., Srebro,ś œr. 43 mm, waga 28,10 g.
Awers: popiersia małżonków w lewo; wokół napis: CARL. CHR. ERDM. H.z.O.GEB 1716 MARIA SOPH. WILH. GEB. 1721.
Rewers: na podeśœcie kolumna z koroną, napis: DEM EDELSTEIN FURSTNPAARE ERRICHTET DIES AM TAGE IHRER EHELICHEN JUBELFEIER DIE LIEBE DER STAENDE DEN 8. APRIL 1791.



Na postumencie widoczna cyfra rzymska L (50)

Odmiana cynkowa, śr. 43 mm; waga 21 g (dodano 22.09.2012)

 



Medal z okazji złotych godów Carola Chrystiana Erdmanna, księcia wirtembersko-oleśnickiego, 1791 r., Srebr, śœr. 36 mm, waga 14,6.
Awers: popiersia małżonków w lewo; wokół napis: CAR: CHR: ERDM: H:z W:O: GEB: 1716 MARIA SOPH : WILL: GEB:1721.
Rewers: napis w jedenastu wierszach: HERZOGL. 50 JAHRIGES VERMAEHLUNGS JUBILAEUM WURDE V0N OELSNISCHEN FURSTEN BINNEN 500 JAHREN NUR EINMAHL GEFEYERT DEN 8 APRIL 1791. (von Kittel)


Medal pośœmiertny księcia Carola Chrystiana Erdmanna. Œ
1/4 talara. Śœrednica 29,5 mm, waga 7,45 g.

 

Medal poœśmiertny (1793 r.) Marii Sophii Wilhelminy - żony księcia Erdmanna,
Œśœrednica 29,3 mm, waga 7,45 g. Autorstwo Johann Gottfried Held (ojciec i syn).
Silbermedaille 1793, unsigniert, vermutlich von J. G. Held, auf ihren Tod am 25. März.
Brustbild der Herzogin mit Witwenschleier l.//
Acht Zeilen Schrift zwischen zwei Leisten, zu den Seiten Girlanden, oben Krone auf Kissen
(zamieniony na bardziej czytelny 22.09.2012)

Order i medale Brunszwików oleśnickich


Order ustanowiony po 1793 r. przez Fryderyka Augusta. Nic o nim nie wiadomo.
Zachował się w postaci elementu w łańcuchu króla kurkowego Międzyborza.
Łańcuch ten przekazała po 1945 r. żona ostatniego króla kurkowego do jednego z muzeów niemieckich i tam nie jest pokazywany. Jeden z czytelników dotarł do tego muzeum i okazało się, że przekazano go do jakiegoś muzeum łowiectwa w okolicach i ślad po nim zaginął.
http://www.medals.org.uk/brunswick/brunswick022.htm


Poniższe dwa medale figurują w katalogach muzealnych jako medale, a w katalogach monet jako monety.

Medal (inne dane - moneta 1/2 talara) wykonany z miedzi (inne dane - srebro), śœr. 33,5 mm, waga 14,07 g.

Awers: głowa w prawo, wokół napis: FRIEDERICVS AVGVSTVS BRVNSV.OLSN.DVX. Pod głową sygnatura AS (Alt Stadt, wg innych A. Ambramson).
Rewers: postać bogini obwitośœcii stojącej obok kolumny; w odcinku napis: FID.PRAEST.MDCCXCIII; wokół napis: DVCATVS OLSNENS.
Na kolumnie medalu widoczny jest koń - godło z herbu Brunszwików.
Data 1793 r. dotyczy objęcia księstwa oleśnickiego.
Autor albumu medalierskiego zaszeregował ten medal do działu medali masońskich. Można mieć wątpliwośœci.
Być może, że przyjęto za masoński element kolumnę z herbem Welfów


Medal (moneta 2/3 talara) poœwięcony hołdowi stanów księstwa brunszwicko-oleśnickiego 1 wrześœnia 1973 r., śœr. 36.5 mm. waga 17.90 g


Literatura:

  1. Kalinowski P. Monety książąt oleśnickich. Katalog. Kalety 2008
  2. Karnicka M. Medale i monety pamiątkowe książąt ziębickich. W:Ziębice - miasto œw. Jerzego. Dzieje i kultura dawnej stolicy książęcej. red. B. Czechowicza. Wrocław 2010 s. 101-115
  3. Karnicka M. Medale księcia ziębicko-oleśnickiego Karola II Podiebrada i jego żon w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu. "Wrocławskie Zapiski Numizmatyczne", 2004. 1, s.9-11
  4. Pięć wieków medalierstwa œląskiego. Wyd. Muzeum Œląskie w Gorlitz 1999 r. Tekst i zdjęcia F.P. Maercker
  5. Przybył J. Jan Neidhardt. Nadworny medalier książąt oleśnickich. Kwartalnik Powiatu Oleśœnickiego nr 1(6) 2003
  6. Więcek A. Dzieje sztuki medalierskiej w Polsce. Kraków. 1989
  7. Więcek A. Medale Piastów ŒŚląskich. Warszawa 1958 r.
  8. Carus W. Unsere Heimat auf Münzen und Medaillen. Oelser Heimatblatt. Dezember 1966, February 1967
  9. Saurma-Jeltsch, Hugo Freiherr von: Schlesische Münzen und Medaillen. Breslau 1883
  10. Spis medali i monet oleśnickich Olsnographia T1. s. 546 (294)
  11. http://www.uni-tuebingen.de/uni/qvo/at/attempto12/text12/att12_culture4.html (tekst)
  12. Monety Złotego Stoku http://www.zlotystok.net/zs_monety.php?PHPSESSID=189356c92bd454458c38a66f3da9642c
  13. Order księcia Fryderyka Augusta von Braunschweig-Oels z 1792 r. http://www.medals.org.uk/brunswick/brunswick022.htm
  14. Felcman, O., Fukala, R. a kol. Poděbradové. Rod českomoravských pánů, kladských hrabat a slezských knížat . Praha: Nakladatelství Lidové noviny, 2008. s. 426-443
  15. Dewerdeck, Gottfried. Silesia numismatica oder Einleitung zu dem Schlesischen Müntz-Cabinet. Jauer 1711.
  16. Czechowicz B. Książęcy mecenat artystyczny na Śląsku u schyłku œredniowiecza. DIG. Warszawa 2005
  17. Klein U., Raff A., Die Münzen und Medaillen der Württembergischen Nebenlinien Mömpelgard, Neuenstadt, Oels und Weiltingen, Stuttgart 2013
  18. Ilustracje monet zaczerpnięto z aukcji na:

     

     


    Od autora Lokacja miasta Oleśnica piastowska Oleśnica Podiebradów Oleśnica Wirtembergów
    Oleśnica za Welfów
    Oleśnica po 1885 r. Zamek oleśnicki Kościół zamkowy Pomniki Inne zabytki
    Fortyfikacje Herb Oleśnicy Herby księstw Drukarnie Numizmaty Książęce krypty
    Kary - pręgierz i szubienica Wojsko w Oleśnicy Walki w 1945 roku Renowacje zabytków
    Biografie znanych osób Zasłużeni dla Oleśnicy Artyści oleśniccy Autorzy Rysowali Oleśnicę
    Fotograficy Wspomnienia osadników Mapy Co pod ziemią? Landsmannschaft Oels
    Wydawnictwa oleśnickie Recenzje Bibliografia Linki Zauważyli nas Interpelacje radnych
    Alte Postkarten - widokówki Fotografie miastaRysunki Odeszli Opisy wybranych miejscowości
    CIEKAWOSTKI ZWIEDZANIE MIASTA Z LAPTOPEM, TABLETEM ....
    NOWOŚCI

D G DVX W S O B CO MON D I HEI STE M _ Dei Gratia Dux Wirtembergensis Silesiae Olsnensis Bernstadiensis Comes Montisbelligardi Dominus In Heidenheim Sternberg Medzibor D G DVX W T I S O & B COM MONTB I HEID STERNB & METZIB _ Dei Gratia Dux Wirtembergensis Teccensis In Silesia Olsnensis & Bernstadiensis Comes Montisbelligardi In Heidenheim Sternberg & Medzibor D G DVX W T I S OLS & B CO MONTB DO I HEIDENH STERNB & MEDZIB _ Dei Gratia Dux Wirtembergensis Teccensis In Silesia Olsnensis & Bernstadiensis Comes Montisbelligardi Dominus In Heidenheim Sternberg & Medzibor D G DVX W T O B CO MON D I HEID STER M _ Dei Gratia Dux Würtembergensis Teccensis Olsnensis Bernstadiensis Comes Montisbelligardi Dominus In Heidenheim Sternberg Medzibor D G DVX W T S O B COM MONT D J HEID STERNB & M _ Dei Gratia Dux Würtembergensis Teccensis Silesiae Olsnae Bernstadii Comes Montisbelligardi Dominus In Heidenheim Sternberg & Medzibor

http://books.google.pl/books?id=bMHsesYKPTUC&pg=PA74&lpg=PA74&dq=Sybillenort&source=bl&ots=AIFRcP0Ctf&sig=C_Xd8SwX2bkM77I69jrIVyJD
_e0&hl=pl&ei=_hf2TKu1Cc6ZOuHpqIsI&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=10&ved=0CFMQ6AEwCThG#v=onepage&q=Sybillenort&f=false
http://books.google.pl/books?id=X0fR7vakABcC&pg=PP28&lpg=PP28&dq=Johann+Neidhardt%2Bmunzmeister&source=bl&ots=a7msDKC9cM&sig=ZlhVtr4jXdzs2LxX6p54qxczuSc&hl=pl&e
i=Axf6TPXlDILzsgaMu5TaAw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=7&ved=0CEoQ6AEwBg#v=onepage&q&f=true

SUPR(emus) CAP(itaneus) SIL(esiae) - najwyższy namiestnik ŒląskaSUPR(emus) PRAF(ectus) PER UTRAMq3(que) SIL(esiae) - najwyższy zwierzchnik całego Œląska (tzn. Górnego i Dolnego),

SUPR(emus) CAP(itaneus) SIL(esiae) - najwyższy namiestnik Œląska

http://ww2.smb.museum/ikmk/tablett.php?type=timeline&start=18

Notatki

Daniel Vogt ( + 1674), wybitny złotnik i medalier œląski czynny głównie na terenie Wrocławia. Jako złotnik występuje Vogt w księgach miejskich Wrocławia już w 1640 r., pierwszy jednak jego medal przedstawiający Sylwiusza Nimroda księcia wuertembersko- -oleśnickiego pochodzi dopiero z lat ok. 1659-60. Twórczoœć tego artysty otoczona jest dotąd mrokiem tajemnicy. Sprawę pogarsza jeszcze i ten fakt, że Vogt nie zawsze sygnował swe prace. Dotychczas znamy jedy­ nie szeœć medali pochodzących bezsprzecznie z ręki tego artysty, w tym połowa wykonana została dla Piastów brzeskich. Vogt wykonywał swe prace głównie przez użycie techniki lania, rzadziej zaœ bicia stemplem. [Więcek]

Jan Neidhard, norymberczyk z pochodzenia,, czynny w Oleœnicy od 1672 do ok. 1707 r. jako mincerz i nadworny medalier książąt wuertembersko-oleśnickich. Kilka dziesiąt jego medali, z których większoœć sygnowana jest inicjałami I N, ukazuje nam twórcę w bardzo korzystnym œwietle. Różnorodnoœć stosowanych przez niego motywów, lekkoœć oraz swoboda, z jaką artysta je odtwarzał, wyróżniają go wyraŸnie spoœród pozostałych medalierów œląskich tego okresu. Na medalach Neidharda uwidacznia się styl póŸne­ go baroku jeszcze więcej, aniżeli widzieliœmy to u Buchheima: pompa tycznoœć i przeładowanie drobiazgami oraz szczegółami widoczne są na każdym prawie egzemplarzu. Zadziwiająca jest przy tym lekkoœć, z jaką artysta komponował te miniaturowe płaskorzeŸby. Każda niemal postać ujęta jest odmiennie - en face, en trois šuart czy w profilu; podobnie ubiory --od strojnych barokowych aż po antyczne, rzymskie. Rewersy zdobią przeróżne alegorie, wyobrażenia symboliczne, panoramiczne widoki miast, krajobrazy, a nawet statki morskie. Bliższa jednak analiza prac Neidharda wykazuje, że większoœć ukazanych wyobrażeń (głównie alegorycznych) zaczerpnął artysta z medalierstwa południowo-niemiec kiego, a częœciowo i ze œląskiego, umiejętnie je przystosowując do potrzeb książąt oleśnickich [Więcek]

Pierwszym bodajże, który podjął się trudnego jak na ówczesne czasy zebrania i opublikowania monet oraz medali œląskich był archi diakon i bibliotekarz legnicki Gotfryd Dewerdeck, żyjący w pierw szej połowie XVIII stulecia. Jego pomnikowym dziełem jest Silesia Numismatica, 9 wydana w Jaworze w 1711 r. W okazałym tym tomie zebrał autor blisko 400 monet i medali œląskich począwszy od XVI aż do pierwszych lat XVIII wieku. [Więcek]